İkinci şekliyle, yani, bir üretim biçimi olarak sanata sahip çıkılması ise, kapitalist toplumlarda bir meta haline gelmiş olan sanata sahip çıkılması anlamına gelir.   Böyle bir şeyse, hiç kuşkusuz, sanatın üretilmesi ve pazarlanması koşullarını da içine alır. Sanatsal üretim araçlarına...

  SANATA SAHİP ÇIKMA ALANLARI Sanata sahip çıkmayı, sanatın kendi karmaşık yapısına bağlı olarak üç ayrı alanda ele alabiliriz. Birincisi, toplumsal bir bilinç biçimi olarak sanata sahip çıkılması; ikincisi, zihinsel bir üretim biçimi olarak sanata sahip çıkılması; üçüncüsü ise, toplumsal bir...

  Hiç kuşkusuz, sanat tarihine bakıldığında görülecektir ki, sanatsal gelişmenin her aşamasında, sanatsal yaşamın yapıcını toplumsal ilişkilerin yapısı belirlemektedir. Bu toplumsal ilişkilerin yapısı ise günümüzde sınıfsal ve kapitalistçe ilişkiler olup; kendi içinden çelişmelidir....

Bu açıdan, Kastelli Şirketler Topluluğu Genel Koordinatörü, «Vakfın başlangıçtaki mal varlığının 25 milyon lira olduğunu, yılda ortalama 2–15 milyon lira gelir elde edeceğini» belirttikten sonra, «isabetli bir değerlendirme ile bu portenin beş yıllık dönem içinde 125 milyon liraya ulaşacağını»...

Ülkemizin sanatsal kültürüne bu yolda «katkılarını» sürdürme olanağını bulan Kastelli, aslında, kendi eylemi içinde hiç de haksız değil. Çünkü ülkemizde sanatsal kültür bunalımına çözümler aranışında «tek seçenek» gibi görünen büyük kuruluşların kültürel etkinliklere yön vermesi konusundaki...

  SANAT KİMİNDİR? SANATA SAHİP ÇIKMA VE BANKERLİK Ülkemizde sanatsal yaşamın bugünkü gelişmesi içinde yeni bir olguyla karşılaşıyoruz: «Kastelli Kültür ve Sanat Vakfının kurulmasıyla birlikte artık bankerliğin de sanat yaşamı içinde yerini alması.   (Spekülatif amaçlılıkla ilgili...

Üçüncü şekliyle sanata sahip çıkma ise, toplumsal bir kurum olarak sanata sahip çıkılması anlamındadır. Başka bir deyişle, sanatın işlevselliği açısından; toplumda sanata düzen verilmesi, uygulama alanlarının yaratılması ve yönlendirilmesi açısından sanata sahip çıkılması demektir.   Bu...

  Böylece, temelinde tarihsel gelişme ve değişmeyi yadsıyan, kendi ham hayalleriyle toplumun gerçek çıkarlarına cevap veremeyen, toplumsal gerçeklikten kaçarak geleceği tarihsel süreçten dışlayan burjuva ideolojisi, liberal üzmeden (son zamanlarda burjuva aydınlarımızca pek sevilen)...

  Dolayısıyla, toplumumuzda, dinci ve ırkçı, şoven ütopyalar ile burjuva ütopyalar birbirinin ayrılmaz bileşkelini oluşturmaktadır.   Ama 1950–80 yılları içinde burjuvazinin karşıt kutbu olarak oluşmuş emekçi sınıfların dünya görüşlerini, geleceğe yönelik amaçlarını ütopya olarak görme''...