Tarih boyunca bütün büyük sanatçılar, yalnız kendi sanatsal yaratımlarıyla değil, ama aynı zamanda, sanat üstüne kendi düşünceleriyle de, sanat kuramına ve estetiğine özlü katkılarda bulunmuşlardır.   Söz gelişi, Diderot, Lessing, Schiller, Goethe, Tolstoy, Gorki gibi yazarlar yalnız...

    Görüldüğü gibi, estetik bilimi, bir yandan sanata özgü estetiksel olanı genellendirerek; öte yandan, estetiksel olanı tüm kültürel süreçlere, üretimsel maddi-pratik sisteme yayarak, hem kendi tanımı, hem de kendi ana konusu ve nesnesi açısından değişime uğramıştır. Böyle olmakla...

  Toplumlarda maddi üretimin gelişmesiyle manevi üretimin gelişmesi arasındaki bağıntı öylesine karmaşıktır ki, bilindiği gibi, «sanatın bazı en parlak dönemlerinin, ne toplumun genel gelişmesiyle, ne de toplumun adeta iskeletini oluşturan maddi temeli arasında bir uygunluk görülür.» Ne var ki...

  Öte yandan, bilimsel maddeci estetikte, estetiksel olan ile sanatsal olanın birbirinden ayrılmayacağı, estetiğin bu ikisini birden içerdiği görüşü ağır basan bir yönelim olarak ortaya çıkmıştır.   Örneğin, Sovyet estetikçi I. Maza, genel bir kuram ya da bilim olarak estetiğin yalnız...

  Batı ülkelerinde de toplumcu ülkelerin bu alandaki yayınlarıyla ilgili yapıt ve çeviriler de yok denecek kadar az. Dolayısıyla, aslında, estetik ve sanat alanında çok geniş ve derinlemesine çalışmaların yer aldığı toplumcu ülkelerdeki literatürden «cahillik derecesinde» habersiz olduğumuz...

Hiç kuşkusuz, toplumsal gelişmede olduğu gibi, sanatsal gelişmede de yalnız ilerlemeler değil, ama gerilemeler de görülür; çünkü gelişme, çelişkili bir süreçtir. Eski ile yeni'nin çelişmesini içinde taşıdığı kadar; eski'nin yeni ya da yeni'nin eski üzerindeki baskısını da taşır.   Eski ile...

  Hiç kuşkusuz, bütün bunlar arasındaki karşılıklı etkileşmeler temelde toplumsal pratiğe bağlı olduğu kadar, yine sonunda onunla belirlenen felsefi görüşe de bağlıdır.     Çünkü tüm bu alanlarda elde edilen genellendirme ve ortaya konan yöntemler, modelist burjuva estetik içinde...

  Eğer bu sanatsal-estetik ideal, toplumun gereksinmesiyle uygunluk içindeyse, toplumsal gelişmenin gereksinimlerine karşılık veriyorsa, sanatta yenilik olarak kendini gerçekleştirir. Ne var ki, toplumsal gelişme içinde, eski sanat sal estetik idealler ve kültürel değerler ile yeni estetik...

  Ne var ki, kitabın bir başka çok önemli özelliği olarak, bu bütünsellik, kapalı bir estetik yaratmaya çalışan bazı maddeci düşünürlerden, örneğin Lukacs'tan farklı olarak, «dinamik» bir bütünsellik; çünkü temelinde pratikle ilişkisi içinde ele alınmakta.   Bir başka deyişle, sistemsel var...