Çizimlerinizde figürlerin duruşlarındaki ağırlık merkezine, hareketin yönüne, figür-nesne-mekân ilişkisinin kurulmasına ve ışığın yönüne dikkat ediniz.

Çizimlerinizde mekânla birlikte baş, gövde, kol ve bacakların birbirleriyle oranlarını ve yönlerini, modelin hareketine göre oluşan boşlukların biçimlerini ve ağırlık merkezini doğru tespit ediniz.

Oranları araştırırken iç kontur çizgilerini, formun geometrik yapısına uygun olarak kullanınız. Gövdedeki ön, yan ve üst planları göstererek parça-bütün ilişkisini oluşturunuz.

Farklı Açılardan Baş Çizim Alıştırmaları

Çizime başlamadan önce modeli ayrıntılarını dikkate almadan gözlemlemelisiniz. Başın basit genel yapısını çizip aks çizgilerini çizip ayrıntıların yerlerini (gözün, burnun, ağzın, kulağın yerlerini) aks çizgileri üzerinde belirlemelisiniz. Daha sonra karakteristik yapıyı deseninizde ifade ederek ışığın geliş yönüne göre deseninize hacim kazandırarak çalışmanızı bitirmelisiniz.

Açık kompozisyon ve kapalı kompozisyon olmak üzere iki tür kompozisyon vardır. Kapalı kompozisyon; konunun önemli bölümünün resmin merkezine yerleştirildiği kompozisyon türüdür. Konu, resim yüzeyinin dışına taşmaz.

Rönesans Dönemi resimleri bu tür kompozisyon kuruluşuna sahipti. Bundan dolayı kapalı kompozisyon, klasik kompozisyon olarak da adlandırılır. Üçgen kompozisyon kurgusuna sahip klasik kompozisyonda konuyu oluşturan elamanların merkeze doğru hareket etmesi, bu kompozisyon türünün merkezi kompozisyon olarak da adlandırılmasını sağlar.

Açık kompozisyon; konunun tüm resim yüzeyine yayıldığı ve resim yüzeyinin dışına doğru gelişim gösterdiği kompozisyon türüdür. Açık kompozisyon; Barok, Rokoko, Romantik, Empresyonist resim sanatında sık kullanılmış kompozisyon türüdür. Bu kompozisyon türünde aktif elemanlar, resim yüzeyinden taşacakmış gibi etki oluşturur. Hayati bazen konunun resim yüzeyinin dışında da devam etiği hissi vermektedir.

Bir araya gelen parçaların oluşturduğu bütün görülmektedir. Kompozisyonda bulunan her parça, kendi içinde ölçülendirilerek bağlı olduğu diğer parçalarla bütünleştirilmiştir. Parçaların yüzey üzerindeki dağılımı, aralarındaki boşluklar ve oluşturdukları açılar, zeminin eğimini ortaya çıkarmaktadır.

Resim çalışmalarında bu etki, varlıkların kendi içlerinde ve birbirleriyle olan açıların doğru tespit edilmesiyle sağlanabilir. Parçalar üzerinde uygulanmış koyu ve açık leke değerleri; yapıların biçimsel özelliklerini, hacimlerini ve birbirleriyle mesafelerini belirleyecek şekildedir. Varlıkların büyük-küçük, dikey-yatay ve uzak-yakın oranlarının doğru tespit edilmesi, parça-bütün ilişkisini güçlendirir.

Oranların tespitinde kullanılan yöntem ne olursa olsun dikey, yatay ve çapraz çizgiler kullanılarak her parçanın kendi içinde ve çevresindeki parçalarla oranları tespit edilir. Açıların ve oranların tespitinde araştırma çizgilerinin yanında mekân içindeki diğer varlıkların kenar çizgileri, dik-yatay konumları, enleri, boyları ve aralarındaki boşluklar da kullanılarak gözün bu ölçülendirmeyi kendiliğinden yapabilir duruma getirilmesi amaçlanmalıdır.